Solà, Antoni

Escultor neoclasicista. Discípulo de Salvador Gurri, formouse na Escola de la Llotja de Barcelona. Foi director dos pensionados en Roma (1832) e presidente da Academia Romana de San Lucas (1837-1840). Interesouse pola escultura grecorromana e polo estudo do natural. Das súas obras destacan Telémaco (1806), Meleagro (1818), Venus y Cupido (1820) -para o palacio de Boadilla del Monte-, a escultura conmemorativa de Miguel de Cervantes ou os sepulcros dos duques de San Fernando (1835), inspirado en modelos paleocristiáns.

Cronología