sorabo

Relativo ou pertencente ao pobo sorabo.

Individuo do pobo sorabo.

Pobo eslavo occidental que se asentou, desde o s VI, no curso superior do río Elba. Sometidos polo Emperador Conrado II durante o s XI, no s XII integráronse en Bohemia. Tamén coñecidos como serbios de Lusacia, repartíronse entre Brandenburgo e Saxonia constituíndo unha entidade étnica e cultural diferente á da estirpe xermánica.

Lingua eslava occidental do phylum indoeuropeo que se fala na rexión de Lusacia e comprende o sorabo occidental, falado na zona de Muzakov, o alto sorabo, en Bautzen, e o baixo sorabo, en Cottbus.