semnon, semnoa

semnon, semnoa
  1. adx

    Relativo ou pertencente ao pobo semnon.

  2. s [ETN/HIST]

    Individuo do pobo semnon.

  3. s m pl [ETN/HIST]

    Pobo xermánico do grupo suevo, que habitaba orixinariamente na rexión alemá de Brandenburgo, entre o Elba e o Oder. Foron sometidos polos eslavos no s VI a C.

Palabras veciñas

Semmelweis, Ignac Fülöp | Semmering | Semnān | semnon, semnoa | sémola | Šĕmoné ‘esré | semovente