tagmema

Unidade mínima de significación, segundo L. Bloomfield, dunha forma táctica gramatical, á que corresponde un significado ou episemema. Por exemplo, en O neno estuda a lección, a disposición gramatical (forma táctica) dos sintagmas suxeito + verbo + complemento directo é un tagmema que ten o episemema ou significación: axente do verbo e obxecto do verbo.