tecla

(< cruzamento do lat tardío*thecula, dim de theca ‘caixa’, e o ár hispánico táqra < bérber tegra‘cunco’)

s f
1. [MÚS]
  Cada unha das pequenas pancas dos instrumentos do teclado sobre as que se apoia o dedo do instrumentista para accionar o mecanismo que permite a produción do son desexado. Adoitan ser de cor branca para os sons da escala diatónica natural e de cor negra para os sons cromáticos.
2. Cada un dos botóns que, dispostos nunha orde determinada e premidos cos dedos, serven para accionar os mecanismos dunha máquina de escribir, dun ordenador ou dunha linotipia.
s f
Cada un dos elementos que hai que ter en conta para a consecución dun fin.

Palabras veciñas