tetraloxía

tetraloxía

(< grτετραλογία)

  1. s f
  2. s f
    1. [LIT/ESPECT]

      Conxunto de catro pezas dramáticas, especificamente, o conxunto do espectáculo teatral grego, constituído por tres traxedias, seguidas dunha peza satírica, que os poetas gregos presentaban a concurso nos festivais teatrais da Gregia clásica. Posiblemente foi Esquilo o primeiro que deu ás traxedias unha unidade temática.

    2. [ESPECT]

      Conxunto de catro obras literarias ou musicais que teñen unha unidade argumental básica.