tipo -pa

tipo -pa

(< lat typu ‘figura’ < grτύπος)

    1. s m

      Plano de estrutura ou conxunto de propiedades principais, comúns a un certo número de individuos ou de obxectos.

    2. s m

      Cada un dos grupos que teñen, nunha clasificación, un mesmo tipo de estrutura.

    3. s m [BIOL]

      Cada un dos grupos en que se divide o reino animal e vexetal.

    4. s m [FILOS]

      Cada un dos modelos xenéricos a partir dos que se agrupan os individuos ou as correntes de pensamento en relación á súa maneira de pensar e comportarse ou coa súa concepción filosófica, respectivamente, segundo determinados trazos específicos comúns.

    5. s m

      Individuo ou grupo que é a exemplificación máis perfecta dunha especie ou dun xénero.

    6. s m

      Figura dunha persoa, especialmente respecto ás proporcións, esvelteza ou elegancia do seu corpo.

    7. tipo espectral [ASTRON]

      Cada unha das clases en que se pode dividir o conxunto de estrelas, de acordo coas súas temperaturas. Existen oito tipos distintos, designados polas letras maiúsculas O, B, A, F, G, K, M e C. As estrelas de tipo O son as máis quentes e as máis azuis, mentres que as do tipo C son as máis frías e as máis vermellas. Dentro de cada tipo hai unha subdivisión en cinco subclases, que se designa coas cinco primeiras cifras romanas: a clase I corresponde ás estrelas superxigantes e a clase V ás estrelas da secuencia principal, como o Sol.

  1. s m
    1. [GRÁF]

      Cada unha das pezas, xeralmente de metal de imprenta, fundidas en forma de paralelepípedo de base rectangular, que levan en relevo, nunha das súas bases, unha letra ou un signo e que, postas unhas ao carón das outras adecuadamente ordenadas, forman o molde ou a forma daquilo que se quere imprimir. A forma paralelepipédica do tipo está rota por diversos resaltes e fendas, como o relevo da letra ou do signo (denominado ollo), a altura que sobresae e as entalladuras, algunhas das que, permiten a rápida identificación da familia á que corresponde a letra do tipo e a súa orientación na composición, mentres que outras facilitan a colocación do tipo no compoñedor.

    2. [NUMIS]

      Figura ou escena que decora unha medalla ou moeda.

  2. s m
    1. Símbolo ou representación de algo, especialmente que aínda está por acontecer.

    2. [RELIX]

      Acontecemento, institución ou personaxe do Antigo Testamento que anuncia outro do Novo Testamento, que é o antitipo. Así, Adán é o tipo de Cristo.

  3. s

    Persoa ou individuo. OBS: Ás veces emprégase con valor despectivo.

  4. teoría dos tipos [FILOS]

    Conxunto de doutrinas da lóxica de clases, elaboradas para resolver o problema dos denominados paradoxos lóxicos. Destacan as de B. Russell (1908), L. Chwistek (1921) e F.P. Ramsey (1926).

  5. tipo impositivo [ECON]

    Tanto por cento que se aplica á base impoñible para determinar o importe dun determinado tributo.

  6. tipo nomenclatural [BOT]

    Exemplar ou elemento constitutivo dun taxon que está permanentemente asociado ao nome deste.

Palabras veciñas

tipismo | Tipitaka | tiple | tipo -pa | tipo- | tipografía | tipográfico -ca