tirar
-
v t
Impulsar ou botar algo ou a alguén a certa distancia, especialmente coa man.
Ex: Tirábanlles caramelos aos nenos.
-
v t
Soltar ou deixar caer algo da man.
Ex: Tirou a arma e levantou os brazos.
-
v t
Facer que algo ou alguén deixe de estar onde estaba, co que estaba ou con quen estaba.
Ex: Tira un paquete de arroz do estante.
Sinónimos: quitar, sacar. -
v t
Facer que algo desapareza.
Ex: Teño que tirar esta mancha da camisa.
Sinónimos: sacar. -
v t
Arrebatar ou quitar algo a alguén en contra da súa vontade.
Ex: O ladrón tiroulle os cartos e o reloxo.
Sinónimos: quitar, sacar. -
v t
Facer o necesario para obter o que se expresa.
Ex: El quería tirar o carné de conducir.
Sinónimos: quitar, sacar. -
v t
Obter ou conseguir algunha cousa ou resultado.
Ex: Non tirou beneficios dese negocio.
Sinónimos: quitar, sacar. -
v t
Imprimir un determinado número dun prego, dunha páxina ou dunha publicación.
Ex: Tiraron só cen exemplares da revista.
-
v t
Deixar algo ou a alguén fóra dun grupo ou conxunto do que forma parte.
Ex: Tirándote a ti, o resto dos mozos son moi altos.
Sinónimos: quitar, sacar. -
v t
Desfacerse dalgunha cousa que xa non serve ou que non se quere.
Ex: Teño que tirar este xersei porque está rachado.
-
v t
Derrubar ou facer caer ao chan.
Ex: O vento tirou as tellas do tellado. OBS: Tamén se emprega seguido da preposición con. Ex: Tirou con ela da bicicleta.
-
v t
Lanzar a pelota dunha determinada maneira ou do xeito preciso.
Ex: Tirou o penalti.
-
v t
Disparar un proxectil.
Ex: A policía tirou un tiro ao ar. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: Tirou a dar.
-
v t
Xogar unha carta, un dado ou unha ficha.
Ex: Tirou o ás. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: Tirei mal.
-
v i
Facer forza unha persoa ou un animal, situado diante daquilo que quere mover, para atraer unha cousa na mesma dirección ca el.
Ex: As vacas tiraban do carro.
-
v i
Provocar algo ou alguén un sentimento de atracción ou afección.
Ex: Non me tira nada ir a esa festa.
-
v i
Seguir unha determinada dirección ou traxectoria.
Ex: Ao chegar ao cruzamento tira á dereita.
-
v i
-
ivir alguén nunha situación precaria debido a dificultades económicas, emocionais ou de saúde.
Ex: Non está moi ben pero vai tirando.
-
Manterse en funcionamento ou en uso algunha cousa.
Ex: A ver se lle tira o negocio ata que se xubile. Este ordenador xa non tira.
-
-
v i
Permitir un conduto a boa circulación de aire para facilitar a combustión.
Ex: A cheminea nova tira moi mal.
-
v i
Ter semellanza con algo ou alguén co que se pode ter algún tipo de relación ou parentesco.
Ex: Este rapaz tira a seu avó.
-
v pron
Marchar ou saír alguén do lugar onde estaba.
Ex: Tirouse da cama e foi correndo ao baño.
-
v pron
Lanzarse ou deixarse caer nun sitio.
Ex: Tirouse á piscina con coidado.
-
v pron
Colocarse alguén tumbado nalgún sitio.
Ex: Tirouse na herba e durmiu un pouco.
Frases feitas
-
Tirar da boca. Adiantarse a dicir algo antes ca outra persoa.
-
Tirar da/pola lingua. Facer que alguén diga ou conte algo.
-
Tirar unha foto/retrato. Fotografar algo ou a alguén.
Indicativo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tiro
tiras
tira
tiramos
tirades
tiran
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tiraba
tirabas
tiraba
tirabamos
tirabades
tiraban
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tirei
tiraches
tirou
tiramos
tirastes
tiraron
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tirara
tiraras
tirara
tiraramos
tirarades
tiraran
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tirarei
tirarás
tirará
tiraremos
tiraredes
tirarán
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tiraría
tirarías
tiraría
tirariamos
tirariades
tirarían
Subxuntivo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tire
tires
tire
tiremos
tiredes
tiren
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tirase
tirases
tirase
tirasemos
tirasedes
tirasen
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tirar
tirares
tirar
tirarmos
tirardes
tiraren
Imperativo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
tira
-
-
tirade
-
Formas nominais
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tirar
tirares
tirar
tirarmos
tirardes
tiraren
tirada
tirados
tiradas