tornar

(

v t
Facer que algo ou alguén cambie a súa dirección ou que marche de onde está.

Ex: O avó ía tornar as vacas do prado.
v t
Facer que algo ou alguén sufra algún tipo de cambio ou transformación.

Ex: A música tornou o seu ánimo.
v t
Modificar o estado, a natureza ou a calidade de algo para que pase a ser outra cousa distinta do que era.

Ex: Xesús tornou a auga en viño.
v i
Regresar ao lugar de partida.

Ex: Tornou á súa vila despois de seis anos fóra.
v i e pron
Sufrir algo ou alguén a alteración ou a transformación dalgunha das súas calidades, da súa natureza ou do seu estado, nalgún caso coa súa total conversión noutra cousa distinta.

Ex: Cando o viu tornou serio. Os seus ollos tornáronse fríos.
v pron
Transformarse algo noutra cousa distinta.

Ex: A amizade tornouse odio.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO tornar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles torno
tornas
torna
tornamos
tornades
tornan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tornaba
tornabas
tornaba
tornabamos
tornabades
tornaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tornei
tornaches
tornou
tornamos
tornastes
tornaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tornara
tornaras
tornara
tornaramos
tornarades
tornaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tornarei
tornarás
tornará
tornaremos
tornaredes
tornarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tornaría
tornarías
tornaría
tornariamos
tornariades
tornarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles torne
tornes
torne
tornemos
tornedes
tornen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tornase
tornases
tornase
tornasemos
tornasedes
tornasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tornar
tornares
tornar
tornarmos
tornardes
tornaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
torna
-
-
tornade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tornar
tornares
tornar
tornarmos
tornardes
tornaren

Xerundio tornando

Participio tornado
tornada
tornados
tornadas