Trípoli, condado de

Antigo estado latino de Oriente, con capital en Trípoli, que comprendía a costa e a cadea libanesa ata a saída ao val do Orontes. Fundado polos cruzados, o seu primeiro señor foi Bertrand de Gilles (1109-1112), que se puxo baixo a soberanía de Xerusalén. O seu fillo Pons (1112-1137) recoñeceu a soberanía do príncipe de Antioquía Boemundo I e, ao morrer Ramón III (1152-1187) sen descendencia, a señoría pasou ao segundoxénito da Casa de Antioquía, Boemundo IV (1187-1233) que, conquistada Antioquía (1201), nomeouse conde de Trípoli e príncipe de Antioquía. Perdido o principado (1268), Boemundo VI refuxiouse en Trípoli. Pola oposición da poboación recoñeceu á súa filla Lucía como sucesora do seu irmán Boemundo VII, e as loitas internas facilitaron a ocupación de Trípoli por parte de Qalāwūn al-Alfī (1289). O título pasou posteriormente á coroa de Chipre.