ukelele*
ukelele*
s
m
[MÚS]
Instrumento cordófono, de orixe portuguesa, semellante a unha guitarra pequena, de catro cordas pinzadas, que se toca con plectro. Típico das illas Hawaii, en 1920 foi incorporado en conxuntos de jazz. Existe unha modalidade chamada banjo-ukelele.