untar

(< lat v unctāre

v t
Estender unha substancia graxenta ou pastosa sobre unha superficie.

Ex: Unta o pan con manteiga.
v t e pron
1. Mollar(se) algo nunha substancia graxenta ou pastosa.
  
  Ex: Untou o pan no aceite. O pan non se untou ben no aceite.
2. Manchar(se) algo cunha substancia graxenta ou pastosa.
  
  Ex: Untou o corpo de barro. Untouse de crema para tomar o sol.
v t
Subornar a alguén con cartos ou presentes.

Ex: Untamos o xurado do concurso.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO untar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles unto
untas
unta
untamos
untades
untan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles untaba
untabas
untaba
untabamos
untabades
untaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles untei
untaches
untou
untamos
untastes
untaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles untara
untaras
untara
untaramos
untarades
untaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles untarei
untarás
untará
untaremos
untaredes
untarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles untaría
untarías
untaría
untariamos
untariades
untarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles unte
untes
unte
untemos
untedes
unten

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles untase
untases
untase
untasemos
untasedes
untasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles untar
untares
untar
untarmos
untardes
untaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
unta
-
-
untade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles untar
untares
untar
untarmos
untardes
untaren

Xerundio untando

Participio untado
untada
untados
untadas