Vidal Bolaño, Roberto

Dramaturgo, director e actor. Promotor do teatro independente galego, en 1974 cofundou Teatro Antroido, co que representou moitas das súas propias obras, como Antroido na rúa I e II (1978). Membro do Grupo Abrente, foi un dos máis destacados renovadores do teatro galego contemporáneo. Nos seus textos predomina o simbolismo, a combinación de elementos da tradición popular galega e a modernidade, e a crítica en ton de burla da realidade, que moitas veces se amosa amarga e mísera co ser humano. Comprometido co país e coa lingua, os seus textos amosan trazos comúns á escrita de Otero Pedrayo e Valle-Inclán. Da súa obra dramática destacan Laudamuco señor de ningures (1977, Premio Abrente 1976), Ladaíñas pola morte do meco (1977), Memorias de mortes e de ausentes (mención honorífica no Premio Abrente 1978), Ruada das papas e do unto (Premio O Facho 1979), Saxo tenor (Premio Álvaro Cunqueiro 1991), Bailadela da morte ditosa (1992, Premio Abrente 1980), Agasallo de sombras (1992), Cochos (1992), Días sen gloria (Premio Rafael Dieste 1992 e finalista do Premio Nacional de Literatura na sección de teatro 1992) e Mar revolto (2001). Co pseudónimo de Julia Brens asinou diversos deseños de escenografía e vestiario para a compañía Teatro do Aquí, entre os que destaca o realizado para o espectáculo Rastros. No eido audiovisual creou en 1968, xunto a Euloxio Ruibal e Félix Casado, o equipo Lupa, onde traballou como xefe de produción e dirección de curtas e mediametraxes. Tamén desenvolveu labores de guionista en series, como Un mundo de historias, e realizou numerosos anuncios publicitarios e vídeos industriais sobre guións propios e alleos, ademais de vídeos para promover espectáculos teatrais. Foi dobrador e actor de series de televisión, como Los Pazos de Ulloa, Brigada Central, Mareas Vivas e O camiño de Santiago; de curtametraxes, como Amor serrano (1999), e de longametraxes, como Sempre Xonxa (1989), A noiva de medianoite (1997) ou A lingua das bolboretas (1999). Recibiu, entre outros, o Premio María Casares (1998 e 1999) e o Premio Maruxa Villanueva (2000).

Cronología