Miró i Ferrà, Joan

Pintor e escultor. Formouse na Escola de Comerç de Barcelona e na Escola Superior de Artes Industriales y Bellas Artes (la LLotja). Durante unha convalecencia na casa familiar de Mont-Roig del Camp (1911) orientouse definitivamente cara á pintura. Ao seu regreso a Barcelona (1912), inscribiuse na Escola d’Art de Francesc Galí, onde coincidiu con E. C. Ricart, J. F. Ràfols, Joan Prats e J. Llorens i Artigas, e frecuentou o Cercle Artístic de Sant Lluc, onde participou na formación do grupo Courbet. En 1918 expuxo nas galerías do marchante Josep Dalmau obras expresionistas, con influencias cubistas e fauvistas (Molinet de cafè, Retrat d’una vaileta). En 1919 viaxou a París, onde coñeceu a Picasso, Max Jacob e T. Tzara, e contactou co grupo dadá. Tamén coñeceu a Ernest Hemingway, que lle comprou La ferme/La masia (1920). Abandonou as primeiras fórmulas fauvistas e robustas e inclinouse cara a un miniaturismo con resonancias populares e orientalizantes. Os seus obxectos perfiláronse e individualizáronse nunha máxica luz de aceiro e pasou do arabesco minucioso e recortado ao signo puro (Carnaval d’Arlequin, 1924), seguramente influído polos contactos co grupo surrealista, que tamén o introduciu no mundo das palabras e da caligrafía (Chien aboyant à la lune, 1926). Aínda que en Intérieurs hollandais (1928) voltou ás formas recargadas e felices, e nas escenografías para as coreografías de Diaghilev (1929) e para os Ballets Rusos de Montecarlo (1932) se

Cronología