módulo

Medida do semidiámetro da parte inferior do fuste dunha columna, tomada como unidade para determinar as proporcións das outras partes dunha orde arquitectónica. Empregouse na Antigüidade e era de doce partes iguais nas ordes toscana e dórica, e de dezaoito partes nas ordes xónica, corintia e composta.

Medida que se toma como unidade dunha escala de proporcións para unha composición ou distribución arquitectónica. Na arquitectura moderna é a medida convencional pola que todas as dimensións dun edificio son múltiplos aritméticos.

Cada un dos elementos dun conxunto prefabricado que permite diversas solucións de montaxe.

Cada unha das partes dunha máquina ou dun artefacto acopladas funcionalmente.

Cada unha das partes dunha astronave que cumpre un conxunto de funcións determinadas. Xeralmente, unha astronave está constituída por un módulo de mando, un módulo de servizo e, se é un vehículo destinado á Lúa, un módulo lunar.

Unidade de montaxe que consiste nun circuíto formado por un grupo de compoñentes, montados sobre unha placa de circuíto impreso, que forman unha unidade compacta e con posibilidade de ser substituída por unha igual e con vista á revisión ou reparación. A estrutura modular dun aparato electrónico facilita moito a construción e o mantemento do mesmo. Os módulos lóxicos, capaces de efectuar determinadas operacións lóxicas, foron substituídos polos micromódulos.

Parte dun programa que ten unha certa unidade funcional, coherencia interna e independencia do resto (programación modular). Funcionalmente, este concepto coincide co de rutina. Por outra banda, os ensambladores e compiladores traballan sobre unidades de programa tamén chamadas módulos, que normalmente se fan coincidir cos definidos aquí, e segundo esta unidade sexa considerada a entrada ou a saída, fálase de módulo fonte ou de módulo obxecto.

Coeficiente dimensionado que completa a proporcionalidade ou relación entre magnitudes físicas, sobre todo as de elasticidade, como o módulo de Young, rixidez ou torsión.

Cociente entre o momento de inercia da sección dunha trabe respecto ao eixe neutro e á distancia desde a fibra máis afastada a este eixe. OBS: Tamén se denomina módulo resistente, módulo de flexión e, impropiamente, momento resistente.

módulo de Young.

Cociente entre un esforzo cortante ou de cizallamento, expresado en kg/cm 2 , e a deformación angular que produce, expresada en radiáns. Relaciónase co módulo de Young por medio da fórmula G = E/ (1 + μ) 2 , onde μ designa o coeficiente de Poisson. OBS: Tamén se denomina módulo de elasticidade en cizallamento.

Cociente entre o diámetro do círculo primitivo dunha roda dentada e o número de dentes, expresado en mm. Ás veces, o módulo tamén se denomina paso diametral, aínda que na tradición anglosaxoa este concepto (diametral pitch) designa o cociente entre o número de dentes e o diámetro primitivo expresado en polgadas.

Cociente entre a presión uniforme que actúa sobre as caras dun cubo, expresada en kg/cm 2 , e a deformación volumétrica que produce. Relaciónase co módulo de Young por medio da fórmula K = E/3(1-2μ), en que μ designa o coeficiente de Poisson.

Estrutura alxébrica constituída por un conxunto M provisto dunha operación interna (+), respecto á que ten estrutura de grupo conmutativo, e dunha operación externa (·) cun anel unitario e comunicativo A, que cumpre, para todo x, y?M e a, b?A, as seguintes propiedades:


FORMULA



a(bx) = (ab)x
a(x+y) = ax + ay
(a+b)x = ax + bx
1x = x.

Logaritmo decimal do número e:M = log 10 e= 0,434 294 481 9... Permite relacionar os logaritmos decimais e os neperianos por medio da fórmula do cambio de base do logaritmo.

Número que se emprega para definir unha congruencia.

Dado un número complexo, z = a + ib, raíz cadrada de a 2 + b 2 .

Número polo que hai que multiplicar os logaritmos dunha base para obter os logaritmos correspondentes doutra base.

norma dun vector.