balanceira

(< balancear)

s f [MAR]

Cadro de madeira que, situado sobre a mesa da cámara do buque, serve para evitar que os obxectos arrolen a causa do balanceo da propia embarcación. Tamén reciben o mesmo nome as táboas que, co mesmo obxectivo, se colocan aos lados das liteiras dos camarotes.