kumiko

kumiko
  1. adx

    Relativo ou pertencente aos kumikos ou á súa lingua.

  2. s [ETN]

    Individuo do pobo kumiko.

  3. s m pl [ETN]

    Pobo indíxena do N do Caúcaso que habita fundamentalmente nas chairas de Daguestán, pero que tamén se estende por Osetia do Norte, Turquía, Irán e Siria. A súa economía tradicional baseábase na agricultura, pero o goberno soviético forzou o seu reasentamento e privounos de boa parte das súas terras de labranza polo que destruíu as pautas de poboamento tradicional. Posúe unha elevada proporción de poboación urbana que traballa maioritariamente na industria. Durante a década de 1980 o movemento nacional kumiko experimentou un rexurdimento e durante o Primeiro Congreso Nacional Kumiko fundouse o Movemento do Pobo Kumiko Tenglik (1989). De relixión musulmana, conservan diversos rituais de orixe preislámica.

  4. s m [LING]

    Lingua da familia turca do phylum altaico que se fala na Rusia europea e na Turquía asiática.

Palabras veciñas

Kumaun | Kumayri | Kumbakonam | kumiko | Kummer, Ernst Eduard | Kumo | kumquat*