batuta

batuta

(< it battuta ‘compás’)

s f [MÚS]

ara de madeira que empregan os directores de orquestra, de coros ou bandas de música, para alongar o efecto visual do brazo dereito e, xunto con outros recursos técnicos, facerlles posible aos músicos a precisa comprensión rítmica, dinámica e agóxica dunha obra. O seu uso xeneralizouse a partir do s XIX.

Frases feitas

  • Levar alguén a batuta. Ser a cabeza ou o dirixente de algo. Ex: Gústalle levar a batuta e que se faga sempre o que el quere.

Palabras veciñas

Batumi | batussi | batuta | batuta | batuxada | batuxado -da | batuxar