batuta
batuta
(< it battuta ‘compás’)
s
f
[MÚS]
ara de madeira que empregan os directores de orquestra, de coros ou bandas de música, para alongar o efecto visual do brazo dereito e, xunto con outros recursos técnicos, facerlles posible aos músicos a precisa comprensión rítmica, dinámica e agóxica dunha obra. O seu uso xeneralizouse a partir do s XIX.
Frases feitas
-
Levar alguén a batuta. Ser a cabeza ou o dirixente de algo. Ex: Gústalle levar a batuta e que se faga sempre o que el quere.