material

Que concerne á natureza física do home ou ás súas necesidades corporais.

Que é real ou efectivo.

Que el mesmo foi quen o realizou.

Materia natural (pedra ou madeira) ou artificial que serve para construír edificios, máquinas, vehículos e toda outra clase de obxectos. Un material pode ser un elemento químico dun grao de pureza determinado (silicio para a electrónica), un composto (polímero), un agregado, unha suspensión coloidal (ferrofluído) ou unha solución sólida, entre outros. Existen outros criterios de clasificación ademais dos anteriores, por exemplo, polos tipos de constituíntes básicos (aliaxe, cerámica), polo proceso de obtención (material sintetizado) ou polas aplicacións (materiais de construción, biomaterial). A invención de materiais fíxose sistemática a partir da Segunda Guerra Mundial (1939-1945) e intensificouse desde a década de 1980. Moitos materiais son resultado de estudiar as propiedades dunha nova especie química ou dunha nova mestura e de atopar que satisfagan unha necesidade social, pero cada vez máis ten lugar o proceso inverso, que se pode denominar de “invención a medida”: primeiro de todo está a definición a priori das propiedades que ha de ter un material inexistente para que cumpra unha función determinada, e en segundo lugar, vén a busca empírica mesturando ou fundindo substancias, facendo cambios de composición ou de estrutura ou ben sintetizándoos de novo ata que se atope un material coas propiedades preestablecidas (dureza, peso específico, resistencia aos esforzos, comportamento térmico ou eléctrico). Un proceso máis avanzado, que xa se ensaia, é a invención de materiais guiándose directamente polas teorías que explican como unha estrutura molecular, un tipo de enlaces químicos, etc, determinan as propiedades dunha substancia, é dicir, creando experimentalmente as condicións previstas pola teoría. As novas ciencias como a biotecnoloxía e a biomimética comezan a xerar novas familias de materiais, recorrendo aos microorganismos ou copiando microestruturas da materia viva.

Ciencia interdisciplinaria que estudia a relación entre a estrutura e as propiedades dos materiais, é dicir entre a súa composición química, estrutura fina ou microestrutura, e a súa dureza, fraxilidade ou condutibilidade eléctrica. Esta ciencia permite mellorar as técnicas de produción e de uso dos materiais xa coñecidos, atoparlles novas aplicacións e, en particular, obter novos materiais.

Conxunto de instrumentos, máquinas ou cousas diversas que se empregan nun servicio, nunha industria ou nunha actividade.

Conxunto de documentos que serven para compor unha obra intelectual ou un traballo.