pór

Escoitar
pór
v t e pron

poñer.

Palabras veciñas

popurrí | Poquelin, Jean-Baptiste | por | pór | por | por de, a | porbaixa
Conxugar
VERBO pór
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles poño
pos
pon
pomos
pondes
pon
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles puña
puñas
puña
puñamos
puñades
puñan
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles puxen
puxeches
puxo
puxemos
puxestes
puxeron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles puxera
puxeras
puxera
puxeramos
puxerades
puxeran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles porei
porás
porá
poremos
poredes
porán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles poría
porías
poría
poriamos
poriades
porían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles poña
poñas
poña
poñamos
poñades
poñan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles puxese
puxeses
puxese
puxesemos
puxesedes
puxesen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles puxer
puxeres
puxer
puxermos
puxerdes
puxeren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
pon
-
-
ponde
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pór
pores
pór
pormos
pordes
poren
Xerundio pondo
Participio posto
posta
postos
postas