abano

(< lat vannu)

s m
1. Instrumento que serve para producir correntes de aire co fin de refrescarse.
  Sinónimos: abanador, abanico, paipai.
2. Lámina rectangular de cartón, pegada por un dos lados a unha vara que fai de mango e que serve para dar aire.
  Sinónimos: abanador, abanico.
3. [ETN]
  Instrumento de mango xeralmente feito de vergas ou material de palla que se emprega para avivar o lume.
  
  Ex: O lume da lareira esmorece, colle o abano e avívao.
  Sinónimos: abanador, abanico, ventallo.
4. [HIST]
  Lámina semicircular de tea ou papel, montada sobre outras láminas móbiles delgadas e planas de madeira, marfil ou nácara. Estas están unidas por un dos extremos mediante un mango que fai de eixe de xiro, e que permite despregalo ou pregalo en semicírculo. Os primeiros abanos de finais do XVI eran de papel de vitela e diversamente adornados de puntillas, pedrerías e mais de espellos. Nos ss XVIII e XIX adoitábase decoralos con pinturas, a miúdo de artistas coñecidos.
s m [AGR]
Caixa de fondo amplo e sen buracos con bordo baixo, empregada para aventar o trigo e outros cereais.
Confrontacións: criba, peneira.
s m [MAR]
Golpe ou refacho de vento.
s m
Gama ou serie de cousas diversas que comparten algunha característica común e entre as que hai que escoller.

Ex: Ofrecinlle todo un abano de posibilidades para que continuase no seu posto de traballo.
Sinónimos: abanico. Confrontacións: diversidade, variedade.
abano aluvial [XEOG]
cono de dexección.

Palabras veciñas