abbadita

Relativo ou pertencente aos abbaditas.

Membro da familia dos Banū ‘Abbad, dinastía árabe que reinou a Taifa de Sevilla durante case todo o s XI. O fundador da dinastía foi Abū-I-Qāsim Muḥammad ibn Ismā’il ibn ‘Abbād que se proclamou rei no 1023. O reinado dos abbaditas marca un dos períodos de maior relevo dentro do universo das ciencias, das artes e das letras do Al-Andalus. Sevilla, baixo os abbaditas, foi o máis brillante dos reinos de taifas.