abeaca

abeaca

(< lat alapa ?)

  1. s f [ETN]

    Pezas do arado de pau situadas ao carón da rella que serven para facer máis ancho o suco e virar ou voltear a terra. Úsase sobre todo en plural.

    Sinónimos: binza, gueifa, orelleira, forcado.
  2. s f pl

    Articulacións do cuxo situadas entre a parte inferior da pata e a superior da cana.

    Sinónimos: codelo, soltadoiro, xarrete.

Frases feitas

  • Ter as mans nas abeacas. Ter a cabeza descansando cunha orella sobre a man.

Palabras veciñas

abdutor -ra | Abe | Abe, Kōbō | abeaca | Abeancos | Abeancos | Abeancos