1 aboiar

1 aboiar

(

  1. v i

    Manterse na superficie da auga algunha cousa.

    Ex: As botellas de lixivia aboiaban no río.

    Sinónimos: flotar. Antónimos: afundir.
  2. v t
    1. Colocar boias no mar.

      Ex: Aboiaron a praia pola noite para iren pescar pola mañá cedo.

    2. Marcar empregando boias.

      Ex: O mariñeiro estaba a aboiar a súa zona de pesca.

  3. v t

    Termo empregado en Cambados que designa ‘o xeito de formar bancos os peixes cando o cardume vai circulando cerca da superficie, aínda que sen saír a ela, facendo un ruído determinado que se chama escarabullar’.

Palabras veciñas

Aboi, Carlos | aboia | aboiado -da | 1 aboiar | 2 aboiar | Aboín | aboís
Conxugar
VERBO 1 aboiar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abOio
abOias
abOia
aboiamos
aboiades
abOian
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aboiaba
aboiabas
aboiaba
aboiabamos
aboiabades
aboiaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aboiei
aboiaches
aboiou
aboiamos
aboiastes
aboiaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aboiara
aboiaras
aboiara
aboiaramos
aboiarades
aboiaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aboiarei
aboiarás
aboiará
aboiaremos
aboiaredes
aboiarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aboiaría
aboiarías
aboiaría
aboiariamos
aboiariades
aboiarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abOie
abOies
abOie
aboiemos
aboiedes
abOien
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aboiase
aboiases
aboiase
aboiasemos
aboiasedes
aboiasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aboiar
aboiares
aboiar
aboiarmos
aboiardes
aboiaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
abOia
-
-
aboiade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aboiar
aboiares
aboiar
aboiarmos
aboiardes
aboiaren
Xerundio aboiando
Participio aboiado
aboiada
aboiados
aboiadas