adúa

adúa

(<ár occidental ad-dūllâ ‘quenda, gando’)

  1. s f

    Conxunto de gando pertencente a diferentes veciños dun lugar que se manda a pastar xunto e a un terreo comunal.

    Ex: Levaron a adúa pola mañá cedo.

  2. s f

    Auga de regadío común que se reparte entre os veciños.

    Ex: Protestaron todos por mor do reparto que se fixo coa adúa.

  3. s f

    Contribución que se impoñía antigamente para conservar e construír obras de defensa.

Palabras veciñas

adsorber | adsorción | adstrato | adúa | Adúa | aduana | aduanada