aedo

aedo

(< grάοιδός ‘cantor’)

s m

Poeta e cantor cortesán profesional da época heroica grega. Creador dos seus versos, proclamaba a fama de heroes e reis cantando os episodios da historia e da lenda acompañado dun instrumento de corda. A súa poesía, que non era popular, amalgamaba elementos líricos e épicos.

Palabras veciñas

Aedes | aedii* | aedios ou aedii | aedo | AEG | Aegilops | Aegithalos