afociñar

(< fociño)

v t
Tocar cos fociños ou coa boca contra algo.

Ex: Saltou dende o valo máis alto e afociñou de seguido.
Sinónimos: enfociñar.
v i
Encontrarse con alguén por casualidade ou tropezar cun obstáculo que non se pode vencer.

Ex: Ía pola rúa e afuciñei cun compañeiro de clase ó que non tiña ganas de ver. Eu quería casar pero afuciñei coa negativa da miña noiva.
Sinónimos: enfociñar.
v t [MAR]
Afundir de proa a embarcación.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO afociñar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles afociño
afociñas
afociña
afociñamos
afociñades
afociñan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles afociñaba
afociñabas
afociñaba
afociñabamos
afociñabades
afociñaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles afociñei
afociñaches
afociñou
afociñamos
afociñastes
afociñaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles afociñara
afociñaras
afociñara
afociñaramos
afociñarades
afociñaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles afociñarei
afociñarás
afociñará
afociñaremos
afociñaredes
afociñarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles afociñaría
afociñarías
afociñaría
afociñariamos
afociñariades
afociñarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles afociñe
afociñes
afociñe
afociñemos
afociñedes
afociñen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles afociñase
afociñases
afociñase
afociñasemos
afociñasedes
afociñasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles afociñar
afociñares
afociñar
afociñarmos
afociñardes
afociñaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
afociña
-
-
afociñade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles afociñar
afociñares
afociñar
afociñarmos
afociñardes
afociñaren

Xerundio afociñando

Participio afociñado
afociñada
afociñados
afociñadas