amianto

Nome co que se coñecen os diversos silicatos hidratados que, baixo a forma de agregados, conteñen fibras flexibles de cor esbrancuxada, de aspecto brillante e tacto sedoso, susceptibles de seren fiadas e tecidas. A fibra é illante da calor e da electricidade, resistente aos ácidos e aos álcalis, inalterable a alta temperatura e funde con dificultade ante a chama do soprete. Os tecidos de amianto (utilizados para forros de freos e embragues, para xunturas e como illante, entre outros empregos) están fabricados, sobre todo, co amianto de serpentina (crisótilo), chamado de forma máis concreta asbesto, que se utiliza tamén para a fabricación de fibrocemento e para a obtención de plásticos reforzados e plásticos ablativos. Entre os amiantos de anfíbolo , o amianto azul (crocidolita) utilízase sobre todo para filtros debido á súa resistencia química, que é moi elevada; a amosita emprégase especialmente como illante térmico, e a tremolita, de fibra moi curta, para a filtración e como carga para pinturas e termoplásticos. A antofilita serve como carga reforzante na industria de plásticos termoendurecibles (baquelita, resinas de melamina e outras) sobre todo debido ás súas excelentes propiedades eléctricas. A manipulación continuada destes materiais produce a longo prazo unha doenza coñecida co nome de asbestose.

Papel ou cartón composto total ou parcialmente de amianto. Utilízase como illante térmico e para pantallas resistentes ao lume en cociñas, estufas, chemineas, etc. A denominación de papel resérvase a grosores inferiores a 0,5 mm.