amieiro

Árbore caducifolia, monoica, de ata 20 m de altura, de cortiza castaña escura e con fisuras; os seus brotes son glabros e pegañentos, de follas amplamente ovadas irregularmente serradas e máis ou menos pegañentas. Presenta flores masculinas en amentos cilíndricos e femininas en amentos ovoides, con escamas lignificadas, e os froitos en núcula. É propio dos bosques de ribeira de toda Europa. A cortiza en cocción emprégase en gargarismos. A madeira do amierio é branca con vetas vermellas, lixeira, de textura fina, compacta e sen albura. A humidade apodrécea rapidamente pero, sumerxida na auga, é das máis duradeiras.

Árbore piramidal de follas acorazonadas de bordo serrado. Orixinario de Córcega e do sur de Italia, aparece naturalizado en puntos de Galicia.