amolentar

(

v t
Facer que algo fique máis mol, suave ou brando.

Ex: Amolentaron a masa para que se puidera manexar mellor.
Confrontacións: adondar.
v t
Conseguir que alguén sexa tenro ou que amose cariño.

Ex: A súa desgraza non amolentou ó xefe que decididamente o despediu.
v t
Restar rixidez, dureza e firmeza a unha resolución, normativa ou disposición.

Ex: Os anos amolentaron as ríxidas normas deste colexio.
Sinónimos: abrandar, amolecer.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO amolentar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles amolento
amolentas
amolenta
amolentamos
amolentades
amolentan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles amolentaba
amolentabas
amolentaba
amolentabamos
amolentabades
amolentaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles amolentei
amolentaches
amolentou
amolentamos
amolentastes
amolentaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles amolentara
amolentaras
amolentara
amolentaramos
amolentarades
amolentaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles amolentarei
amolentarás
amolentará
amolentaremos
amolentaredes
amolentarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles amolentaría
amolentarías
amolentaría
amolentariamos
amolentariades
amolentarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles amolente
amolentes
amolente
amolentemos
amolentedes
amolenten

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles amolentase
amolentases
amolentase
amolentasemos
amolentasedes
amolentasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles amolentar
amolentares
amolentar
amolentarmos
amolentardes
amolentaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
amolenta
-
-
amolentade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles amolentar
amolentares
amolentar
amolentarmos
amolentardes
amolentaren

Xerundio amolentando

Participio amolentado
amolentada
amolentados
amolentadas