adondar

adondar

(< dondo)

  1. v t

    Cobrar suavidade e amolecemento. Poñer máis brando.

    Ex: As mantas adondaron moito ó lle botar o suavizante.

    Sinónimos: abrandar, afofar, amolecer, amolegar, amolentar, suavizar.
  2. v t

    Diminuír ou calmar unha situación de dor e molestia.

    Sinónimos: adozar, calmar, mitigar.
  3. vt

    Tranquilizar a un animal.

    Sinónimos: amansar, domar.

Palabras veciñas

Adón de Viena | Adonai | Adonais | adondar | Adoni | adonías | Adonías
Conxugar
VERBO adondar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
adondo
adondas
adonda
adondamos
adondades
adondan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
adondaba
adondabas
adondaba
adondabamos
adondabades
adondaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
adondei
adondaches
adondou
adondamos
adondastes
adondaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
adondara
adondaras
adondara
adondaramos
adondarades
adondaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
adondarei
adondarás
adondará
adondaremos
adondaredes
adondarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
adondaría
adondarías
adondaría
adondariamos
adondariades
adondarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
adonde
adondes
adonde
adondemos
adondedes
adonden
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
adondase
adondases
adondase
adondasemos
adondasedes
adondasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
adondar
adondares
adondar
adondarmos
adondardes
adondaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
adonda
-
-
adondade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
adondar
adondares
adondar
adondarmos
adondardes
adondaren
Xerundio adondando
Participio adondado
adondada
adondados
adondadas