anainar

(

v t
Arrolar con cariño de nai.

Ex: O neno anainaba o can enfermo coma se fose o seu fillo.
Sinónimos: acalentar, acariñar.
v t
Namorar con palabras afagadoras.

Ex: O rapaz estaba anainando a súa moza.
v pron
Adularse mutuamente dúas persoas que están namoradas.

Ex: Os namorados anáinanse a miúdo.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO anainar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles anaino
anainas
anaina
anainamos
anainades
anainan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles anainaba
anainabas
anainaba
anainabamos
anainabades
anainaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles anainei
anainaches
anainou
anainamos
anainastes
anainaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles anainara
anainaras
anainara
anainaramos
anainarades
anainaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles anainarei
anainarás
anainará
anainaremos
anainaredes
anainarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles anainaría
anainarías
anainaría
anainariamos
anainariades
anainarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles anaine
anaines
anaine
anainemos
anainedes
anainen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles anainase
anainases
anainase
anainasemos
anainasedes
anainasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles anainar
anainares
anainar
anainarmos
anainardes
anainaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
anaina
-
-
anainade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles anainar
anainares
anainar
anainarmos
anainardes
anainaren

Xerundio anainando

Participio anainado
anainada
anainados
anainadas