anarquía

(

s f [POLÍT]
Sociedade ideal organizada sen goberno.

Ex: A situación de Albania era de auténtica anarquía tralo golpe de estado.
Antónimos: orde. Confrontacións: caos, desorde.
s f Antónimos: orde.
1. Desorde por ausencia ou debilidade da autoridade pública, por falta dun xefe ou dunha autoridade.
  
  Ex: A anarquía que existe nese traballo crea desunión entre os compañeiros.
  Antónimos: orde. Confrontacións: caos, desorde.
2. Desorde, confusión que se crea nun acontecemento público, por falta de orde, espacio, etc.
  
  Ex: É imposible vivir neste lugar onde ai unha absoluta anarquía.
  Sinónimos: desorde. Antónimos: orde.
s f [LING]
Fase previa á codificación dunha lingua na que conviven multitude de normas que dificultan o proceso de normalización.

Palabras veciñas