anemómetro

Instrumento para medir a velocidade dun fluído gasoso, en particular do aire. Emprégase principalmente en meteoroloxía para determinar a velocidade do vento.

Anemómetro baseado na medida do enfriamento producido nun fío eléctrico polo efecto dunha corrente de aire. Utilízase especialmente para medir correntes tenues.

Anemómetro de indicación instantánea formado por unha hélice directamente encaixada a un xerador eléctrico e de funcionamento similar ao anemómetro de Robinson. A hélice e o xerador oriéntanse sempre cara ao vento por medio dunha aleta de dirección e, mediante un sistema de indicación de posición, pódese ler tamén a dirección do vento.

Emprégase sobre todo para medir correntes de aire intensas, en túneles aerodinámicos ou en avións.

Anemómetro de indicación instantánea da velocidade formado por tres superficies hemisféricas xiratorias con concavidade dirixida sempre no mesmo sentido que, impulsadas pola corrente de aire, transmiten mediante un eixo vertical o seu movemento a un xerador eléctrico ou a un encaixe magnético. A forza electromotriz, a frecuencia ou o par xerado son proporcionais á velocidade do vento, de xeito que se pode obter medindo estas magnitudes cos aparellos correspondentes, previamente calibrados en metros por segundo.

Anemómetro composto por unha roda de paletas que xira impulsada pola corrente de aire. A roda está mecanicamente encaixada a un contador de voltas calibrado para indicar os metros equivalentes ao espacio percorrido polo aire que pasa a través das paletas no intervalo de tempo que dura a medición.

Anemómetro baseado na desviación dun feixe iónico que o vento produce durante o percorrido entre a fonte emisora e o electrodo receptor.

Anemómetro baseado na medición do tempo que tarda unha onda ultrasónica en percorrer a distancia coñecida entre un emisor e un receptor.