ánimo

(< lat anĭmu ‘alma,espírito’)

s m
A alma en tanto que ten vontade ou é principio de actividade.

Ex: Ten un ánimo excepcional, sobre todo cando descansa ben.
Antónimos: desánimo.
s m
Intención, coraxe ou espírito de facer unha cousa ou de asumir un proxecto que se presume difícil.

Ex: Non lle falta ánimo para someterse a esa intervención cirúrxica.
Sinónimos: alento, valor, folgo, forza, forza. Antónimos: deixamento, desánimo.
estado de ánimo [PSIC]
Estado psíquico do individuo condicionado polas circunstancias que o rodean dunha parte e, doutra, pola súa situación intrapsíquica.
s m [DER]
animus.

Palabras veciñas