anís
(< lat anīsu < gr ἄνισος ‘anís’)
-
s
m
[ALIM]
-
Confeito feito con anís.
-
Toda clase de confeitos pequenos.
-
-
s
m
[ALIM/IND]
Confeito feito con anís.
-
anís estrelado
[BOT]
Denominación común da augardente anisada, feito de alcohol, azucre e anís. A súa introdución en España data do s XIX, ligada a motivos sanitarios, pois estaba considerada como o mellor remedio contra o cólera. A finais de século xurdiron marcas como Anís del Mono, que impuxo a botella de vidro branco e puntas de diamante, imitada por todos os fabricantes desta bebida. Os anises en España distínguense pola cor da súa etiqueta: verde, para os secos (que adoitan tomarse como aperitivo disolto en auga), branca para os semisecos e vermella para os doces (que se soen tomar como licor dixestivo).
-
esencia de anís
[IND/QUÍM]
Froito do badián (Illicium verum) formado por uns oito folículos agrupados radialmente, aromático (rico en anetol), empregado en farmacia como estimulante, e para aromatizar algúns guisos e sopas, licores (como o anisete) e menciñas.
-
Aceite esencial, incoloro ou amarelento, extraído das sementes do anís. O seu principio activo é o anetol. Úsase como carminativo e para dar o seu gusto característico a medicamentos e licores.