1 anoitecer

1 anoitecer

(

  1. v i

    Comezar a facerse de noite.

    Ex: Agora podemos saír porque xa anoiteceu e non nos ven.

    Sinónimos: empardecer, escurecer.
  2. v i

    Estar nun lugar cando chega a noite.

    Ex: Non sei cómo fas que sempre anoiteces no choio.

Palabras veciñas

anófele | Anoia, Berenguer de | Anoia, l’ | 1 anoitecer | 2 anoitecer | anoitecida | Anolis
Conxugar
VERBO 1 anoitecer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-

-
anoitece

-

-

-
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-

-
anoitecía

-

-

-
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-

-
anoiteceu

-

-

-
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-

-
anoitecera

-

-

-
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-

-
anoitecerá

-

-

-
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-

-
anoitecería

-

-

-

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-

-
anoiteza

-

-

-
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-

-
anoitecese

-

-

-
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-

-
anoitecer

-

-

-

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
%

-
-
%

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-

-
anoitecer

-

-

-
Xerundio anoitecendo
Participio anoitecido
anoitecida
anoitecidos
anoitecidas