Apollinaire, Guillaume

Nome empregado polo poeta vangardista francés Wilhelm-Albert-Wladimir-Apollinaris Kostrowitzki. Fillo natural dun nobre italiano e dunha polaca. En 1899 instalouse en París. En 1903 fundou Le Festin de Esope, onde publicou as primeiras prosas de L´enchanteur pourrissant (1909). Nese mesmo ano comezou a edición de textos satíricos e libertinos, onde reeditou a obra do marqués de Sade. Con Alcools (1913) comezou a ser considerado un dos grandes poetas franceses de todos os tempos. Publicou Méditations esthétiques (1913), o primeiro libro dedicado aos pintores cubistas. Declarouse futurista e, a partir de 1914, escribiu caligramas. No 1918 morreu víctima da gripe. Moito tempo despois da súa morte foron publicados Ombre de mon amour (1947) e Le guetteur mélancolique (1952). Rompeu coas formas poéticas clásicas, conservando a musicalidade dos simbolistas e a linguaxe da tradición popular e de Villon. Influíu moito o seu interese pola arte da África negra e pola de Rousseau. Foi un dos descubridores de Picasso e, amigo de De Chirico, interesouse polo nacemento do Surrealismo, movemento ao que lle deu o nome (1947).

Cronología