1 apostrofar

1 apostrofar

(

v t

Dirixir un apóstrofe a alguén.

Ex: O mestre apostrofou ós rapaces.

Citas

  • O mestre apostrofou aos rapaces.
Conxugar
VERBO 1 apostrofar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
apostrOfo
apostrOfas
apostrOfa
apostrofamos
apostrofades
apostrOfan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
apostrofaba
apostrofabas
apostrofaba
apostrofabamos
apostrofabades
apostrofaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
apostrofei
apostrofaches
apostrofou
apostrofamos
apostrofastes
apostrofaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
apostrofara
apostrofaras
apostrofara
apostrofaramos
apostrofarades
apostrofaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
apostrofarei
apostrofarás
apostrofará
apostrofaremos
apostrofaredes
apostrofarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
apostrofaría
apostrofarías
apostrofaría
apostrofariamos
apostrofariades
apostrofarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
apostrOfe
apostrOfes
apostrOfe
apostrofemos
apostrofedes
apostrOfen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
apostrofase
apostrofases
apostrofase
apostrofasemos
apostrofasedes
apostrofasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
apostrofar
apostrofares
apostrofar
apostrofarmos
apostrofardes
apostrofaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
apostrOfa
-
-
apostrofade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
apostrofar
apostrofares
apostrofar
apostrofarmos
apostrofardes
apostrofaren
Xerundio apostrofando
Participio apostrofado
apostrofada
apostrofados
apostrofadas