Aragón e de Pimentel, Enrique de

ou infante Enrique (Calatayud 1445 - ? 1522) Conde de Empuries e duque de Segorbe. Fillo do infante Enrique de Aragón, duque de Villena, e de Beatriz de Pimentel, era curmán de Fernando II de Aragón. Fixou a súa residencia no Empurdà de onde foi lugartenente real. Tentou converterse en Rei de Castela, pero a proclama neste trono de Fernando (1475) rematou coas súas aspiracións. De volta a Catalunya obtivo a lugartenencia do Reino de València (1478-1479). Morto Xoán II, Fernando II noméao lugartenente do Principado de Catalunya e do Reino de Mallorca (1479-1494) con amplos poderes. Combateu as axitacións de 1488 e opúxose ao Rei no conflito da implantación en Barcelona e Empuries da nova Inquisición así como da insaculación na Generalitat e no Consello Municipal. En 1494 foi nomeado novamente lugartenente de València, cargo que exerceu ata finais de 1505. Xa vello, aínda tivo unha actuación destacada na Guerra das Xermanías, onde interveu a favor do Rei.