arca

1. s f

   Caixa de madeira rectangular con tapadeira, onde se garda a roupa, o gran dos cereais ou calquera produto de consumo doméstico.

   Ex: Metín toda a roupa de inverno na arca.

   Sinónimos: hucha, tulla. Confrontacións: artesa, baúl, cofre, maseira.
2. s f

   Lugar onde se gardan os cartos.

   Ex: O rei garda na arca os cartos dos impostos.

3. s f [ANAT]

   Parte do corpo delimitada polo costeleiro. OBS: Tamén se chama “arca do peito”.

4. s f [ARQUEOL]

   anta.

5. s f [IND]

   Nos antigos fornos de vidro, designación xenérica dos fornos accesorios que rodeaban o forno de fusión e que se quentaban coa calor perdida por estes. Conservouse o termo para designar os fornos de recocer, substituídos por túneles nas fabricacións continuas.

6. [RELIX]
   1. arca de Noé

      Segundo a Biblia (libro da Xénese), navío que construíu Noé por mandato divino para poder salvarse do Diluvio Universal coa súa familia e cunha parella (macho e femia) de animais de cada especie.

   2. arca marmórica

      Nome do lugar no que o Breviarium apostolorum (s VI) sitúa o enterramento do Apóstolo Santiago; sen embargo, a Concordia de Antealtares (1077), na que se reconstrúe a descuberta do sepulcro (ocorrida no 820 ou no 830), non fai referencia a ese topónimo. Algúns autores formularon unha posible relación entre Arca Marmarica e Amaia Tamarica, preto de Compostela. Non obstante , outros estudiosos defenden que o topónimo locus arcis marmoricis, que alude a un lugar con arcadas marmóreas (o edículo onde foi descuberto o Apóstolo), é a propia Compostela.

   3. arca da alianza

      Cofre de madeira de acacia revestido de ouro, destinado a conter as Táboas da Lei cos mandamentos de Deus ao pobo de Israel, considerado como a proba da presenza de Deus entre o seu pobo. Segundo a Biblia, foi construída por Moisés ao pé do monte Sinaí e logo colocouse no sancta sanctorum do templo de Xerusalén.

Frases feitas

• Ser unha arca sen fondo. Ser moi comellón, que non se farta nunca.