areté

areté

(

s m [FILOS]

Nome dun monte grego que significa ‘virtude no senso de ‘calidade e ‘capacidade. Na ideoloxía aristócrata denota a condición do home superior pola súa orixe e pola tradición de caste. O areté expresaba a aptitude e a preparación física, a carraxe e o espírito heroico. Respondía a un concepto de educación xeral do corpo e o espírito só accesible aos “mellores”, aos aristoi ( ἄ ριστοι).

Palabras veciñas

arestora | Arestora | arete | areté | Areteo | Arethusana | aretino -na