areté
areté
(
s
m
[FILOS]
Nome dun monte grego que significa ‘virtude’ no senso de ‘calidade’ e ‘capacidade’. Na ideoloxía aristócrata denota a condición do home superior pola súa orixe e pola tradición de caste. O areté expresaba a aptitude e a preparación física, a carraxe e o espírito heroico. Respondía a un concepto de educación xeral do corpo e o espírito só accesible aos “mellores”, aos aristoi ( ἄ ριστοι).