asustar

(

v t
Dar un susto.

Ex: Asustouno saíndo de súpeto dun armario.
v t
Provocar medo a alguén.

Ex: A oscuridade asústao.
Sinónimos: amedrentar.
v t
Botar alguén ou algo dun sitio meténdolle medo.

Ex: Fixo ruído para asustar os paxaros.
Sinónimos: espantar. Confrontacións: escorrentar.
v pron
Ter medo.

Ex: Non me asustes con esas historias!
v pron
Levarse un susto.

Ex: Asustáronse ó saber o prezo do piso que pensaban mercar.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO asustar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asusto
asustas
asusta
asustamos
asustades
asustan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asustaba
asustabas
asustaba
asustabamos
asustabades
asustaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asustei
asustaches
asustou
asustamos
asustastes
asustaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asustara
asustaras
asustara
asustaramos
asustarades
asustaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asustarei
asustarás
asustará
asustaremos
asustaredes
asustarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asustaría
asustarías
asustaría
asustariamos
asustariades
asustarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asuste
asustes
asuste
asustemos
asustedes
asusten

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asustase
asustases
asustase
asustasemos
asustasedes
asustasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asustar
asustares
asustar
asustarmos
asustardes
asustaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
asusta
-
-
asustade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asustar
asustares
asustar
asustarmos
asustardes
asustaren

Xerundio asustando

Participio asustado
asustada
asustados
asustadas