atribular

Escoitar
atribular

(< lat tribulāre ‘atormentar’)

  1. v t

    Producir un estado de turbación no ánimo de alguén que non lle deixa ver claro o que ten qué facer, o que ten qué dicir ou cómo debe obrar.

    Ex: O xuíz atribulouno con tantas preguntas que non soubo qué responder.

     Sinónimos: aflixir, agoniar, angustiar, atormentar.
  2. v pron

    Alterarse unha persoa de tal xeito que non sabe ou non pode obrar con corrección. OBS: Emprégase, fundamentalmente, en rexistros cultos.

    Ex: Se me miran mentres traballo, atribúlome.

Palabras veciñas

atribuíble | atribuír | atribulado -da | atribular | atributivo -va | atributo | atrición
Conxugar
VERBO atribular
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atribulo
atribulas
atribula
atribulamos
atribulades
atribulan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atribulaba
atribulabas
atribulaba
atribulabamos
atribulabades
atribulaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atribulei
atribulaches
atribulou
atribulamos
atribulastes
atribularon
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atribulara
atribularas
atribulara
atribularamos
atribularades
atribularan
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atribularei
atribularás
atribulará
atribularemos
atribularedes
atribularán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atribularía
atribularías
atribularía
atribulariamos
atribulariades
atribularían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atribule
atribules
atribule
atribulemos
atribuledes
atribulen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atribulase
atribulases
atribulase
atribulasemos
atribulasedes
atribulasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atribular
atribulares
atribular
atribularmos
atribulardes
atribularen

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
atribula
-
-
atribulade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atribular
atribulares
atribular
atribularmos
atribulardes
atribularen
Xerundio atribulando
Participio atribulado
atribulada
atribulados
atribuladas