atrio

(

s m [ARQUIT]
1. Espacio limitado por columnas na parte anterior, que precede a un templo, un palacio ou a outro edificio suntuoso.
  
  Ex: Os albaneis traballan no atrio do pazo.
  Sinónimos: anteigrexa, pórtico. Confrontacións: adro.
2. Espacio descuberto no interior dos conventos ou doutras edificacións adoito rodeado de pórticos e de carácter público.
  
  Ex: Tirou fotos no atrio do convento.
  Sinónimos: claustro.
3. Patio interior no centro da casa romana de tradición etrusca, ao redor do que se abren as distintas estancias; polo xeral, á dereita e esquerda os dormitorios e, ao fondo, o despacho ou tablinum.
  
  Ex: Atoparon restos de vasillas no atrio do xacemento.
s m [ZOOL]
1. Nome aplicado a diversas cavidades de diferentes animais.
2. Parte principal da caixa timpánica situada inmediatamente debaixo do martelo.
3. aurícula.
4. Cavidade que, en moitos procordados, envolve as branquias e pola que pasa a auga despois de bañalas.
5. Cavidade onde se invaxinan os tentáculos dos briozoos.
6. Cavidade gastral das esponxas.
7. Unha das cavidades do corazón embrionario dos vertebrados a partir da que se orixinan as aurículas do corazón do adulto.
s m [BOT]
Cavidade dos poros areolados, medio partida pola membrana oclusiva ou opercular, e limitada pola aréola.

Palabras veciñas