aula

Parte anterior do terceiro ventrículo do cerebro.

Primitivamente, gran patio aberto arredor do que estaban as cortes das casas romanas. Na época imperial (a partir do 27 a C) a denominación ‘aula’ reservouse ao conxunto dos palacios imperiais e dos edificios cortesáns (áulicos).

Consello asesor das monarquías visigoda e carolinxia, continuador da audientia principis do Baixo Imperio Romano, que actuou coma tribunal real nas monarquías dos pobos xermánicos en mans dos que quedaron as diversas provincias imperiais a partir do s V. Estaba integrado polos altos funcionarios, os palatinos, os gardingos e personaxes nomeados polo Rei. Foi un órgano asesor, o monarca non estaba obrigado a someterse ás súas decisións. Como institución, será o alicerce das audiencias medievais, que á súa vez darán lugar ás da Idade Moderna.

Lugar virtual creado en Internet no que por medio de iconas e símbolos se representan os elementos máis característicos dunha aula real; este á súa vez emprégase para dar clases a distancia de diversas materias.