ausente

(< lat absens -entis)

adx
Que marchou ou que non se atopa nun sitio no que está habitualmente.

Ex: O profesor púxolles falta ós alumnos ausentes.
Antónimos: presente.
s
Persoa que non está ou que abandonou un lugar determinado no que está habitualmente.

Ex: Tiveron un momento de silencio para lembrar os ausentes.
Antónimos: presente.
adx
Que non está atento ao que acontece.

Ex: Dende que morreu a súa muller está como ausente.
adx [DER]
Dise da persoa que se atopa en situación de ausencia.

Palabras veciñas