austenita

s f [IND]

Disolución sólida de carbono en ferro γ, de estrutura cúbica centrada nas caras. A austenita é debilmente paramagnética, mulida e cunha dureza Brinell de 170-200. A 1.130°C ten disolto un máximo de 1,7% de carbono e considérase 715°C como o límite inferior de temperatura no que pode existir.