autocondución
autocondución
(
-
s
f
[FÍS]
Fenómeno producido nun condutor eléctrico situado nun campo magnético alterno sen estar unido ao circuíto que o orixina. O campo produce unhas forzas electromotrices sobre o condutor que son causa das correntes de Foucault no seu interior, co quecemento correspondente.
-
s
f
[PSIC]
Síntese mental que dirixe e coordina as diversas funcións elementais para conseguir unha acción harmónica adaptada aos obxectivos finais do individuo.